Montpellier 8 - Ellen
12 apr. 2010
🇫🇷
vanuit Frankrijk
En zo fiets ik hier zomaar met Ellen langs de Middellandse zee.Ik zal even uitleggen hoe het zit.
De Santiago route vanaf Arles loopt door Montpellier. Dan is het bijna zeker dat er ook een herberg moet zijn. Die is gauw gevonden, zo groot is Montpellier nu ook weer niet. Achter de St.Roch kerk in de prachtige oude pastorie wordt aan vermoeide pelgrims onderdak geboden. Een bel is er niet, wel heeft de imposante deur, heel passend, een grote klopper. Christian doet open. Ik krijg een rondleiding door het 12e eeuwse gebouw. ‘Er is ook een Nederlandse vrijwilligster hier, kom maandag maar terug dan heeft ze dienst’, aldus Christian.Ellen, een jaar geleden met haar echtgenoot Lub in Montpellier neergestreken. In 2003 samen vanuit Nederland naar Santiago gefietst en o.a. een jaar vrijwilligerswerk in Peru gedaan. Je snapt het al, stof genoeg om voor een leuk gesprek dat wordt onderbroken, jawel, door een pelgrim die op de stoep staat. De Fransman heeft het moeilijk, de afgelopen dagen waren zwaar. Een praatje en een drankje monteren hem weer op.
Ellen en ik, we maken meteen een afspraak . ´t Ligt voor de hand, als echte Hollanders en ex-fietspelgrims gaan we natuurlijk fietsen. Het werd een gezellige middag daar bij die Middellandse Zee samen met die ´tulp van St. Roch´ zoals een pelgrim haar in het gastenboek zo lief bedankte.
Waartoe Jacobus´ wegen al niet toe leiden...
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Et comme ça, je pédale avec Ellen au bord de la Méditérannée. Je t’explique.
La route de St. Jaques depuis Arles traverse Montpellier. Alors on sait qu’il va y avoir un gîte. Il est vite trouvé, Montpellier n’est pas si grand que ça. Derrière église St.Roch dans un vieux et beau presbytère, on accueille des pélerins fatigués. Il n’y a pas de sonnette mais la porte imposante a un grand heurtoir, très approprié. Le bénévole au nom de Christian ouvre la porte. Il me montre le bâtiment qui date du 12ème siècle. ´Il y a aussi une Hollandaise bénévole ici. Revenez lundi, elle sera là´, dit Christian.
Il y a un an qu’Ellen et son mari Lub se sont installés à Montpellier. Depuis la Hollande ils ont fait le chemin de St. Jaques en 2003 et ils ont e.a. travaillé comme bénévoles au Pérou. Tu comprends déjà, voilà suffisamment des intérêts communs pour notre accroche et de suite notre conversation animée pendant laquelle entra un pèlerin. Après trois jours de marche sous la pluie, notre Français souffre. Notre bavardage et un verre le réajuste un peu.
Ellen et moi, tout de suite nous convenons de nous revoir. Comme des vraies Hollandaises et comme des ex-pélerins à vélo il était évident qu’on ferait un tour à vélo.
Ce fut un après-midi agréable là-bas au bord de laMéditerranée avec ‘la tulipe de St.Roch’ comme la baptisait un pèlerin dans le livre d’or du gîte.
Ce à quoi le chemin de St Jaques ne peut aboutir…..
Reacties
Reacties
15 apr. 2010, 15:36
Hola Diny,
estás llegando al final de tu estancia en Montpellier y veo que no olvidas ni el camino de Santiago ni tu afición a la bicicleta.
Gracias por hacer bien tus deberes !!!
El camino de Santiago no es un camino, es la vida observada atentamente y por eso todo y nada es sorprendente.
Ultreia
{{ reactie.post_date.date | formatDate('DD MMM YYYY HH:mm') }}
Reageer
Laat een reactie achter!
De volgende fout is opgetreden
- {{ error }}
Je reactie is opgeslagen!